De jeugd van Freya (24) was een heel intense periode waarin niks vlot ging. Ook school niet. Maar intussen staat Freya er weer. Mét een diploma, rijbewijs en vaste job. Maar ook vooral met kracht, vertrouwen en wilskracht om af te maken waaraan ze begonnen is. In het volwassenenonderwijs zocht Freya een nieuwe kans. En die greep ze met beide handen.

Freya: “Thuis liep het vroeger moeilijk. Vanaf m’n 16 jaar zat ik in jeugdzorg. Dat is anders dan in een warm gezin opgroeien. Ik twijfelde aan alles, ook aan mezelf. Ik was vooral bezig met overleven. Dat heeft ook invloed gehad op mijn schoolloopbaan. Ik wisselde vaak van school, maakte daardoor weinig vrienden enz. Ik ging even naar het deeltijds onderwijs, ook naar de hotelschool. Maar dat was allemaal niet mijn ding. Ik heb heel wat dingen geprobeerd in mijn leven, maar ze nooit echt afgemaakt. Tot twee jaar geleden. Toen leerde ik mijn vriend kennen. Zowel hij als mijn schoonouders waren heel begaan met mij. Ze stelden voor om een opleiding te volgen. Zo kon ik toch nog mijn diploma secundair onderwijs behalen. Eindelijk zat ik in een andere, stabielere periode van mijn leven. Ik besefte: “Ik ben al 22, het is nu of nooit.” Ik begon er ook in te geloven dat het nu wel ging lukken. Ik had tijdens de opleiding wel eens moeilijke momenten. Maar ik probeerde op school echt mijn knop om te draaien en me te focussen. Ik kreeg ook veel steun van de trajectbegeleiders en leraren.”

In het volwassenenonderwijs zag Freya meteen de andere aanpak.

Freya: “Je wordt er echt behandeld als volwassene. Er is geen grote kloof met de leraren. De leraren staan open voor dingen, je kan en mag ook zelf uit je ervaring spreken. Dat leidt tot interessante gesprekken met de leraren. In het secundair onderwijs had ik vooral het gevoel dat we moesten zitten en luisteren. In het volwassenenonderwijs moeten we meer samenwerken en samen leren.”

Freya leerde veel, op verschillende vlakken.

Freya: “Tijdens de lessen en op de werkvloer heb ik veel geleerd. Ik kreeg voldoende begeleiding tijdens de stage. Ik vind het concept van leren op werkvloer ook heel interessant. Zo weet je al wat je moet doen voor je de job echt uitvoert. Naast de job zelf, leer je ook andere vaardigheden. Ik leerde om mijn kalmte te bewaren, stress niet mee naar huis te nemen, flexibel te zijn. En ik bouwde een goede band op met collega’s. Ook dat draagt bij in mijn proces als persoon. Ik leerde mensen te vertrouwen en een vriendschap aan te gaan. Maar het belangrijkste, is dat ik leerde om dingen anders aan te pakken in het leven. Ik leerde om vol te houden, door te bijten. Zelfs als er moeilijke momenten komen op je pad, dan gaan ook die voorbij. En dan wordt het terug beter.”

En haar doorzettingsvermogen leverde Freya meteen resultaat op.

Freya: “Ik behaalde op 10 maanden tijd mijn diploma, mijn rijbewijs en ik kreeg een vast contract. Op de proclamatie voelde ik me erg trots. Ik heb het gevoel dat ik mijn leven weer op de rails heb. Mijn diploma, mijn rijbewijs, een job met een vast contract. Ik ben ook verhuisd. Het geeft me allemaal het gevoel dat ik opnieuw kon beginnen. Nu ik mijn diploma heb, liggen er zoveel kansen open. Ik wil eerst nog blijven werken. Maar ooit wil ik misschien nog wel verder studeren. Ik ben mijn vriend en schoonouders erg dankbaar. Ze waren er steeds voor me, motiveerden me en hielpen me met hun studies. Ik kan het volwassenenonderwijs alleen maar aanraden. Je hebt er veel vrijheid en er is altijd iemand die bereid is om tijd voor je te maken en te babbelen. Zowel met mijn medecursisten, leraren als trajectbegeleiders had ik een goede band. Ook al ging het vroeger niet vlot op school, je kan altijd een tweede kans grijpen als je de juiste motivatie hebt.”

Opleiding: Werkplekleren
Scroll naar boven